26 هفتگی و پایان ماه ششم

سلام عشقم

سلام جونم

سلام زندگی مامان

خوبی پسر قشنگم؟

امروز 26هفته رو تموم میکنیم و انشالله از فردا یعنی 18تیر وارد ماه هــــــفتم از زندگی جنینیت میشی

هفته ی قبل یعنی 11 تیر نوبت ویزیت داشتیم پیش دکترم

چون ازین شهر رفته مجبور شدیم بریم مطب شهرری ش

با بابات رفتیم خداروشکر خلوت بود و اصلا اذیت نشدیم

4کیلو اضافه کرده بودم که دکتر اصلا راضی نبود! و گفت خیلیه!!!

همون حرفای ماه قبل رو تکرار کرد .برنج و نون محدود بشه؛ماکارونی و سیبزمینی خورده نشه

گوشت شیر و ماست و سبزی و میوه بیشتر خورده بشه و...

این بار برعکس همیشه بابات هم اومد تو اتاق دکتر

صدای قلبت رو با دستگاه چک کرد...هزار ماشالله

شکمم رو اندازه گرفت و طبق معمول همیشه ناراضی بود!! گفت کوچیکه!

نمیدونم چرا همه ی دکترا راضین غیرازین دکتر!

راستی قرار بود با خانواده ی من(مامان جون و آقا جون و داییها و خاله ها)همگی بریم مشهد

ولی تا به دکتر گفتم میتونم برم سفر؟ گفت :نه! سفر مــــــطلقا ممنوع!!

چنان ضد حالی خوردیم که نگو!

چقدر خوشحال بودیم که بعداز مدتها امام رضا طلبیدمون و همگی داریم میریم مشهد!

ولی انگار قسمت نبود!

بقیه هم سفرشون رو بخاطر ما کنسل کردن.

کلا دکتر سخت گیریه! فک نمیکنم  تا این حد خطر داشته باشه سفر :(

یه سری آژمایش وسونو نوشت و اومدیم

سرراه رفتیم فروشگاه خرید کردیم و بعد هم خونه.

آزمایش قند و تیروئید رو دادم دیروز جوابش رو گرفتم و خدارو هزاران بار شکر همه چیز خوب بود.

آخر این ماه یعنی 26م تیر هم باید بریم سونو.

پنجشنبه خاله جون اینا خونه مامان جون بودن بعداز آزمایشگاه رفتم اونجا  و تاشب موندم

جمعه هم دوباره رفتیم اونجا و شام اونجا بودیم.

غروب با مژگان و خاله جون به اصرار مامان جون رفتیم بیرون و یه سری وسیله برای گل پسرم خریدیم

شیشه و پستونک و قنداغ خوری و سرلاک خوری ، پوآر بینی ،جغجغه ،سرویس حوله،تشک تعویض،شیردوش،دندونگیر،جوراب،ناف بند،تب سنج،و خیلی چیزای دیگه که یادم نیست چی بود!

همه رو گذاشتیم خونه مامان جون؛بعدا ازشون عکس میگیرم و میذارم تو وبلاگت.

فرداش هم با بابات رفتیم بیرون یه شیشه شیر اضافه گرفته بودم عوضش گردم و به جاش برات یه لـــودر خوشگل خردیدیم :))

دیگه جونم برات بگه که تازگیا نفسم خیلی میگیره! مثل الان!

فک کنم بخاطر اینه که شما بزرگ شدی و فشارت روی معدم زیاد شده!

عضو یه گروه بارداری شدم که در هفته چنتا پیام بهم میده

دیروز نوشته بود:شاید شمارو دراین هفته باید یک مادر فوتبالیست خطاب کرد؛اندازه ی رحم شما به اندازه ی یک توپ فوتبال رسیده است :)

یادم رفت بگم آدرس وبت رو به زندایی طاهره هم دادم(زندایی بابا) ایشونم برات کامنت گذاشتن تو پست قبلی.

خوب دیگه پسرم؛

حرفام تموم شد...

مواظب خودت باش و خوب رشد کن و بزرگ شو

به قول بابات دلمون میخواد زودتر بغلت کنیم

دوسِت دارم مرد کوچولوی من